W ciszy porannych płatków śniegu toczy się milcząca historia błękitów styczniowego nieba, uśmiechów radości z niczego i naszej siły, żeby przetrwać. Każdy ma w sobie zdolność do szczęścia i skłonność do nadmiernego lęku. Każdy codziennie dokonuje wyboru z której umiejętności będzie korzystał najczęściej. Każdy buduje w sobie świadome i podświadome sposoby postrzegania świata, z których powstaje jego większy instynktowny obraz. Wyjdź o świcie patrzeć na płatki śniegu, które wraz z rozszeptanym wiatrem otulają ziemię białym welonem. Bądź pierwszym który stawia kroki na nietkniętej drodze. Usłysz to, co w ciszy poranka mówi do ciebie życie i zabierz to do domu.

Udostępnij na Facebooku!

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Podobne wpisy