Poniedziałek 10 maja

            Jak odróżnić ufność od naiwności? Takie zadano mi pytanie i wiem, że ufność często kojarzy się ludziom z naiwnością i może dlatego boją się zaufać, żeby nie zostać wykorzystanym.

            Ufność jest wiarą w dobro. Naiwność jest (podświadomą) chęcią zyskania czegoś. Mam na myśli intencje, czyli źródło działania.

            Ufność wynika z przeświadczenia, że ludzie są z natury dobrzy i uczciwi. Naiwność pojawia się wtedy, kiedy ufności towarzyszy niedojrzałość emocjonalna, czyli kiedy człowiek jest w jakiś sposób emocjonalnie uzależniony od innych i (podświadomie) liczy na to, że dostanie od nich ciepło, miłość, akceptację (lub jakąś wartość materialną), i to oczekiwanie uniemożliwia mu racjonalną ocenę sytuacji. Naiwność boli, bo czujesz się wtedy jak skrzywdzone dziecko. Ufność cieszy.

            Kocham Cię,

            Twoja B.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *