b55 Komnata Sztuk Wszelkich 52

Barbara M. - `Stara Kopernia Krzyz Pokutny`







Dusza ofiary i kata, uwięziona w kamiennym krzyżu na wieki,
Prosi o modlitwę.
Błysk flesza, trzask migawki.
Zamykam twardość kamienia i kurz wiejskiej drogi,
W ciasnej kasecie filmu.
Wyciągam dłoń i dotykam kamienne ramię.
Siedem wieków, uwięzionym słonecznym ciepłem,
Grzeje moje palce.
Na czerwonym maku, pod krzyżem, żółto barwny motyl, trzepocze skrzydłami.
Ból ofiary i kata, chropowatością kamienia, wbija się w dłoń.
Przymykam oczy.
Zdrowaś Mario...., za kogo?
Łaskiś pełna....., za oboje.
Przygarbiona kobieta, w pośpiechu kreśli znak krzyża.
Bezzębne usta, układają się w kształt uśmiechu.
Kiwa głową i odchodzi.
Błysk flesza, trzask migawki.
Poniosę prośbę dalej.

Barbara M.