|
|
Komnata Sztuk Wszelkich 291: Paulina - >Wspomnienie<
Kiedy zamykam oczy widzę Twoją twarz tak wyraźnie wyrzeźbioną przez życie widzę Twój uśmiech promienny i czuły widzę Twoje usta złote wrota przez które szerokim strumieniem tryska mądrość widzę Twoje oczy perełki lśniące dobrocią często pogrążone w lekturze widzę Twoje włosy puch gołębi miękkie i delikatne zawsze w nienagannym ładzie widzę Twoje dłonie tak spracowane zawsze skore do pociechy do pomocy wsparcia łez otarcia. Widzę Ciebie całą jakbyś stała przede mną tuż obok na wyciągnięcie ręki czuję zapach Twoich perfum słyszę bicie Twojego serca przepełnionego miłością. I kiedy tak patrzę duszę moją wypełnia smutek przeraźliwy i tęsknota... Odeszłaś Kochana Babciu tak niespodziewanie... Wiedz jednak że ważna cząstka Ciebie pozostanie żywa we mnie na wieki!
| |