"kto to"
Już trzy lata na tej ścianie wiszę
Od zardzewiałego gwoździa gnije mi kark
Patrzę często w piszczącą ciszą
Czytam w złożone dłonie steki skarg
Jest mi ciężko, gdy nie oddycham
Gdy kurz powietrza w oczy mi wpada
Wtedy swoje powieki przymykam
A pył me suche ciało okrada
Mam oklejone lamentami myśli
Trzymam kubeł farby ludzkich dusz
Maluję twój los nim ci się przyśni
Położę obok łóżka ostry nóż
Aby dla innych siebie podzielić
By nie uronić kropli krwi
Teraz wszystko może się zmienić
Tylko zamknij szybko za sobą drzwi
Za nimi ja dalej będę wisieć na ścianie
Kark nadal od gwoździa będzie gnił
Pozostało mi tylko własne konanie
Bo póki wiszę, będę żył

****
Jednym bezruchem będącym gestem
Narysowałam czas, który pachniał deszczem
Każdym słowem, jednym spojrzeniem
Ukoiłam głód będącym pragnieniem
Żadnym czynem, zwykłą biernością
Pogodziłam radość skłóconą ze złością
Wszystkimi siłami i resztą rozsądku
Utopiłam sens życia w szklance wrzątku