I odszedł człowiek....
Porzucił jak bibelot,
Choć tak nie dawno
Z żywiołem stawał w szranki...

Kotwicę wciągał,
Ruszał po horyzont....
Oczy mrużył przed sztormem

Przewoził towary
Fajkę zapalał
I razem z kominem
Kłęby w niebo puszczał...

Aż ucichł szum fal...
Brzeg wysechł....
Mewy zamilkły..

Została porzucona łódź...
Deszcz ją czasem odwiedza...