|
|
Komnata Sztuk Wszelkich 156: Tomek S. - "...i znowu rano..."
i znowu rano, ja z twarza zaspana garbie sie nad stolem, nad kromka i kawa ...cos mi sie przysnilo, cos co mnie zabilo nie bylo mi szkoda, bylo nawet milo.... dymek z papierosa wylatuje nosem w rece zapalniczka polyskuje slicznie ...wcale sie nie balem, kiedy umieralem jeszcze teraz slysze jak glosno sie smialem...
| |