5b7   Œroda, 28 maja 2003 r.

  Zaproszono mnie do wystąpienia w programie dla dzieci. Zgodziłam się chętnie, bo krótkie rozmowy z dziećmi są przyjemne i bywają inspirujące. Historia prawdziwa:

  Chłopiec siedzi na ławce i przegląda książkę.
  - Ach... – mówi na głos – ja też bym tak chciał pojechać do puszczy amazońskiej i spotkać piranie...

  - To się dobrze składa – mówi głos zza kadru – bo mam dla Ciebie niespodziankę. Naszym gościem jest dzisiaj autorka tej książki!

  Wchodzę i siadam na ławce obok chłopca.

  - Dzień dobry – mówię. – Słyszałam, że chciałbyś pojechać do puszczy amazońskiej i spotkać piranie.

  - Tak! – mówi chłopiec lekko rozmarzonym głosem i patrzy na mnie.

  - A wiesz co jedzą piranie? – pytam chłopca.

  - Nie wiem – odpowiada wcale nie stropiony. – A co jedzą?

  - Piranie jedzą małych chłopców – wyjaśniam uprzejmie i widzę jak jego brązowe oczka rosną i stają się wielkie jak talerze.

  Jego dżungla w przeciągu trzech sekund stała się zupełnie innym miejscem.
  Zaskoczyło mnie to, że kilkuletni chłopiec może marzyć o „spotkaniu z piraniami”. Ciekawe czy więcej małych dzieci ma takie marzenia. Dobrze chyba byłoby je ostrzec  z a n i m  wyruszą w drogę.

fd2