Kocham lato. Delikatne letnie poranki, kiedy temperatura jest w sam raz idealna dla mnie, czyli około 28 stopni.

Poranne koncerty ptaków. Czarnego kosa, który wieczorami siedzi na kominie i śpiewa z całych sił i z taką radością, która razem z jego piosenką siada na trawie, kwiatach i drzewach dookoła.

Wielkie czarne czereśnie, które tryskają ciemnym sokiem, zostawiając plamy na obrusie i białych spodniach.

Pierwszą kukurydzę i słoneczniki, które smakują tak samo dobrze, jak smakowały kiedyś Indianom w Ameryce Północnej, bo przecież właśnie z ich kuchni przywędrowały do nas.

Ulice, na których jest mniej samochodów.

Ciepły wiatr, który czule tańczy z zielonymi listkami na drzewach.

Błękitne niebo, które czasem przykrywa się groźnymi ołowianymi chmurami i zsyła na ziemię wielki, pędzący z pospiechem deszcz. Lubię wtedy położyć się pod pochyłymi oknami w sypialni i patrzeć jak wielkie krople wody pędzą z nieba prosto na moją twarz – zatrzymywane w porę przez szybę.

Złote kłosy pszenicy i owsa, które dotykały mnie wczoraj, kiedy rowerem jechałam przez pole.

Wielkie szarozielone liście kapusty, ktora z daleka wygląda jak flotylla kosmicznych statków.

I to, że nie trzeba nosić płaszczy, swetrów ani kurtek. Można po prostu wyjść i cieszyć się ciepłem :)

Letnie obrazki od Lakoty: