Wróciłam z niezwykłego miejsca i podróży pełnej przygód. Jak słusznie wytropiliście, poleciałam do Mongolii, żeby wziąć udział w realizacji filmu dokumentalnego o podróży polskiego zakonnika Benedykta Polaka, który kilkaset lat temu wyruszył w ogromnie niebezpieczną podróż do wnętrza Azji. Na polecenie papieża miał sprawdzić kim są tajemnicze plemiona Mongołów, które zagarniają coraz to nowe terytoria Azji i Europy, tworząc potężne imperium.

Nie byłam jednak tylko w Mongolii. Oto rozwiązanie zagadki:


1.     Jestem znów na safari w dosłownym rozumieniu tego słowa

2.     Jestem w krainie, którą nazywano kiedyś „uśpioną”
SYBERIA to dosłownie „uśpiona kraina”. Ja byłam w południowej jej części.

3.     Do dzisiaj jest to ziemia w pełni nieprzebudzona i niezbadana.

4.     Dotarłam tu dwoma środkami transportu, jednym fruwającym i jednym
poruszającym się na kołach.
PRECYZYJNIE mówiąc, środków transporty było więcej: samochody terenowe, pociąg transsyberyjski oraz samolot.

5.     Drogę powrotną rozpocznę o godzinie 14.00, by o godzinie 15.00, po
sześciu godzinach podróży, dotrzeć do celu.

Lecąc ze wschodu na zachód zyskuje się kilka godzin. W moim przypadku samolot startował z Irkucka o godz. 14.00, by o 15.00 wylądować w Moskwie – po sześciu godzinach lotu :)

6.     Gdybym wyjęła to, co widzę przed sobą i spojrzałabym w nie, zobaczyłabym cyklopa.

JEZIORO BAJKAŁ bywa nazywane „Wielkim Błękitnym Okiem Syberii”.

7.     Pod moimi stopami znajduje się coś, co ma 30 milionów lat i błyszczy
w słońcu jak turkus

Jezioro Bajkał ma 30 milionów lat i 1637 metrów głębokości.

8.     Dookoła zaś stoją wysokie góry

9.     Zanurzam ręce w bardzo zimnej wodzie rzeki, której nazwy nie należy
odsłaniać, szczególnie w szkole, gdzie powinna zostać ukryta pod
mundurkiem  

Jedna z rzek wpadających do Jeziora Bajkał nazywa się UDA

Odpowiedzią na zagadkę jest JEZIORO BAJKAŁ.

O przygodach w Mongolii opowiem w najbliższą niedzielę w świecie według Blondynki.

Witajcie z powrotem!... :)

Proszę zwycięzcę o ujawnienie się, ponieważ przywiozłam z Mongolii specjalną nagrodę.

Na zdjęciu: podczas podróży koleją transsyberyjską: