Kilka dni temu wróciłam z Islandii, która okazała się nieziemską wyspą o księżycowym krajobrazie:

Odkryłam też, że Wikingowie byli nie tylko mistrzami podróży morskich. Przywieźli też do Skandynawii konie szczególnego gatunku. Są niewielkiego wzrostu - mają tylko niecałe półtora metra wysokości, różnią się też od innych koni charakterem i osobowością. Sa mniej plochliwe, bardziej ciekawskie i jak twierdzą Wikingowie - ich konie zawsze myślą zanim postawią kolejny krok.

Wikingowie nadawali im specjalne imiona, takie jak Teitur - Szczęśliwy, albo Hrímfaxi - "koń z oszronioną grzywą", albo Brúnki - "Ciemnobrązowy" albo Brokkur - "Krasnoludek".

A kiedy w końcu wypłynęliśmy statkiem na ocean, żeby szukac wielorybów, oto co udało mi się upolować:

Wczoraj obchodzono Dzień Ojca w trzech krajach świata: w Polsce, Nikaragui i Ugandzie. I przyszło mi do glowy, że te trzy kraje mają coś wspólnego. W Nikaragui widziałam niezwykłe jezioro Cocibolca, gdzie żyją jedyne na świecie słodkowodne rekiny. W Ugandzie jest Jezioro Wiktorii, nad którym byłam w tym roku w marcu. A w Polsce mamy piękne mazurskie jezioro Śniardwy.

Przyznaję, że choć byłam nad tymi trzema jeziorami, to mam fotografie tylko dwóch - nikaraguańskiego i afrykańskiego. Zwiedzanie Polski z aparatem fotograficznym postaram się nadrobić :)

Jezioro Cocibolca w Nikatragui:

Jezioro Wiktorii w Afryce:

Flaga Saamów mieszkających na Dalekiej Północy Skandynawii:

Pomnik Krzysztofa Kolumba na Ibizie:

Przepis na bigos po islandzku

Przepis na kulki z ryby po islandzku