Wiem już gdzie ubiera się diabeł i dlaczego. Byłam w kinie, obejrzałam film i znów się zdzwiłam, że w oficjalnych recenzjach pisze się tylko o jego najbardziej powierzchownej stronie, czyli o kobiecie-tyranie, która gnębi i poniża swoich pracowników.

W rzeczywistości ten film opowiada o tym jak czlowiek staje się niewolnikiem pracy - dlaczego tak się dzieje i co z tego wynika. Diabeł ubiera się u Prady dlatego, że zaprzedał swoją duszę bogactwu, luksusom, drogim ubraniom, limuzynom i torebce za dziesięć tysięcy dolarów.

Wszyscy bohaterowie tego filmu pracuja dla kasy, dla kariery i sukcesu i dlatego wszyscy są nieszczęsliwi w głębi duszy, bo czuja się zniewoleni.

I o tym własnie jest ten film - jak latwo dać się wciągnąć w świat pozorów i zlotego blasku, zaprzedając swoją duszę.

Była kiedyś taka piosenka o dziewczynie, ktora myślała, że wszystko co się świecie jest prawdziwym zlotem i myślałam, że jeśli to zdobędzie, to trafi do raju.

Stairway to Heaven to właśnie "Diabeł ubiera się u Prady" - czyli jeśli zaprzedasz swoja duszę i wyrzekniesz się swoich marzeń, to marnie skończysz. Bardzo mi sie podobał ten film.